Τελικά ο καταδικασθείς δεν εκτίει την ποινή καθώς, αν και αρχικά αποφασίστηκε η μερική έκτιση της ποινής των έξι μηνών, στη συνέχεια του χορηγήθηκε ανασταλτικό στην έφεση, με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της καταβολής εγγυοδοσίας ύψους 20.000 ευρώ.
Η εισαγγελική πρόταση
Είχε προηγηθεί η εισαγγελική πρόταση με την οποία ζητήθηκε να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος.
Οπως υποστήριξε ο εισαγγελικός λειτουργός, «μετά από το διάλογο που καταγράφηκε η σύζυγος του ασθενούς έδωσε το ποσό, το οποίο βρέθηκε πάνω στο γιατρό με προσημειωμενα χαρτονομίσματα. Λίγη σημασία έχει αν το ζητησε αυτός ή όχι. Δεν αμφισβητείται η δεινότητα του ως γιατρός. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ελαβε το ποσό επειδή συνδέθηκε ιδιαίτερα με τον συγκεκριμένο ασθενή…».
Είχε προηγηθεί η απολογία του κατηγορούμενου γιατρού ο οποίος υποστήριξε ότι ουδέποτε ζήτησε χρήματα και πως… παρερμηνεύθηκε στάση του. Όπως ισχυρίστηκε, ο ίδιος ήταν περιχαρής που κατόρθωσε να φέρει εις πέρας μια τόσο δύσκολη επέμβαση, χαρά που εξέλαβε λάθος η καταγγέλουσα.
«Δεν είπα ότι θα πάρω 3.000. Ειπα ότι για αυτή την τεράστια επιτυχία που έγινε οφείλω να κάνω ένα τραπέζι στους συνεργάτες μου. Δεν ζήτησα τίποτα. Το εξέλαβε λάθος η κυρία» ανέφερε χωρίς ωστόσο να πειστεί το δικαστήριο.
Πρόεδρος: Της είπατε να πληρώσει το τραπέζι;
Κατηγορούμενος: Όχι δεν ζήτησα τίποτα.
Πρόεδρος: Τότε γιατί το είπατε
Κατηγορούμενος: Έπρεπε να το πω γιατί ήμουν τόσο χαρούμενος που το είπα εν τη ρύμη του λόγου.
Πρόεδρος: Άρα της είπατε ότι θα κάνετε εσεις το τραπέζι στους άλλους; Η κυρία τι είπε σε αυτό;
Κατηγορούμενος: Η κυρία συμπεριφέρθηκε καλά, δεν έχω παράπονο. Δεν το είπα για να συνδράμει στο τραπέζι, το είπα από τη χαρά μου.
Πρόεδρος: σας είπε ότι “αυτά μάζεψα…” όμως…
Κατηγορούμενος: Βιαζομουν έπρεπε να πάω στο χειρουργείο και μέσα στη βιασύνη μου της “είπα κάνε ότι νομίζεις”. Δεν κατάλαβα τι είχε μαζέψει.
