Η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα μετατρέπεται με ταχύτατους ρυθμούς σε μια κιμάδομηχανή συμφερόντων. Η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε έναν ανελέητο ανταγωνισμό επικράτησης την ώρα που το ευρωπαϊκό οικοδόμημα ψάχνει απεγνωσμένα να βρει τον στρατηγικό του βηματισμό.

Η πολεμική σύγκρουση στο Ιράν άλλαξε ριζικά τα δεδομένα και απέδειξε πως η Ευρώπη οφείλει να αποκτήσει αμυντική και ενεργειακή αυτονομία αν δεν θέλει να καταλήξει κομπάρσος. Μέσα σε αυτό το απόλυτο χάος η Ελλάδα καλείται να πάρει εξαιρετικά κρίσιμες αποφάσεις που ξεπερνούν τη θεωρία και δοκιμάζονται στο πεδίο.

Το ελληνικό ρίσκο στα ναρκοθετημένα νερά

Οι Βρυξέλλες εξετάζουν πλέον πολύ σοβαρά την επέκταση της ευρωπαϊκής επιχείρησης Ασπίδες από την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τα Στενά του Ορμούζ. Ο στόχος είναι απολύτως πρακτικός και αφορά την εκκαθάριση ναρκών και τη συνοδεία εμπορικών πλοίων. Για την Αθήνα αυτή η εξέλιξη δεν αποτελεί απλώς άλλη μια τυπική ευρωπαϊκή αποστολή. Αποτελεί ζήτημα εθνικής επιβίωσης.

Διαθέτουμε τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο και τα καράβια μας αποτελούν τον αιμοδότη της εθνικής μας οικονομίας. Η προστασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα πιο κρίσιμα ενεργειακά περάσματα του πλανήτη αποτελεί την απόλυτη εθνική μας προτεραιότητα. Το Ιράν κρατάει στα χέρια του χιλιάδες νάρκες και η απειλή για τα ελληνικά πληρώματα είναι πέρα για πέρα αληθινή. Το Πολεμικό μας Ναυτικό ετοιμάζεται να μπει σε μια ζώνη υψηλού κινδύνου για να υπερασπιστεί τα ελληνικά συμφέροντα στην πράξη.

Το κενό της Αμερικής και η ευκαιρία της Αθήνας

Οι Ηνωμένες Πολιτείες περιορίζουν σταδιακά το στρατιωτικό τους αποτύπωμα στη Μέση Ανατολή στρέφοντας την προσοχή τους στον Ειρηνικό. Αυτό το κενό ισχύος δημιουργεί τεράστιες αναταράξεις και επιβάλλει στην Ευρώπη να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της.

Η ελληνική παρουσία σε αυτή τη νέα ευρωπαϊκή αρμάδα ενισχύει κατακόρυφα το διπλωματικό μας εκτόπισμα. Σταματάμε να είμαστε οι απλοί παρατηρητές των εξελίξεων και μετατρεπόμαστε σε βασικό πάροχο ασφάλειας. Η συμμετοχή μας επιβεβαιώνει στους συμμάχους μας πως η Ελλάδα διαθέτει τη ναυτική ισχύ και την πολιτική βούληση να προστατεύσει τις ενεργειακές ροές προς τη Δύση.

Η εποχή των ευχολογίων έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί ο κυνισμός και το δίκαιο του ισχυρότερου, ο σεβασμός κερδίζεται αποκλειστικά με την παρουσία στο πεδίο. Προστατεύουμε τον στόλο μας, θωρακίζουμε την άμυνα μας και αποδεικνύουμε πως στο γεωπολιτικό παιχνίδι της Μεσογείου διαθέτουμε και φωνή και βαριά όπλα.