Σύμφωνα με την εισαγγελία, το οστεοσάρκωμα θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί με επιτυχία εάν είχε λάβει έγκαιρη θεραπεία με συμβατική ιατρική. Οι γονείς του Francesco, ωστόσο, είχαν επιλέξει να ακολουθήσουν τη λεγόμενη «μέθοδο Hamer», παραιτούμενοι από τις συμβατικές θεραπείες για τον καρκίνο .
Το Κακουργιοδικείο της Βιτσέντζα αναβάθμισε την κατηγορία σε ανθρωποκτονία εξ αμελείας, όπως είχε ζητήσει η υπεράσπιση κατά την προκαταρκτική ακροαματική διαδικασία, εφαρμόζοντας τη μείωση της ποινής που προβλέπεται για την εναλλακτική δίκη. Στην απάντησή του, ο εισαγγελέας έθεσε το ενδεχόμενο αξιολόγησης της κατηγορίας, αντί της εκούσιας ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενη πρόθεση, ως θανάτου που προκύπτει από άλλο έγκλημα ή εγκατάλειψη ανηλίκου.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Η διάγνωση του μηριαίου οστεοσαρκώματος έγινε το 2022 στο Ινστιτούτο Rizzoli στην Μπολόνια. Σύμφωνα με την αναπαράσταση της εισαγγελίας, ένας γιατρός από την Πάντοβα που ακολούθησε τη μέθοδο Hamer στη συνέχεια απέτρεψε τους γονείς από το να κάνουν βιοψία , προτείνοντας θεραπείες με πηλό και αντιφλεγμονώδη και, αργότερα, ένα πρόγραμμα «φυσικής ενδυνάμωσης» σε ένα κέντρο στην Τοσκάνη. Η κατάσταση του αγοριού στη συνέχεια επιδεινώθηκε. Όταν ο Francesco υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία, η κατάταση ήταν μη ανατρέψιμη.
Η υπόθεση της εισαγγελίας υποστηρίχθηκε κυρίως από τα ευρήματα της έκθεσης εμπειρογνωμοσύνης που διέταξε το δικαστήριο. Οι εμπειρογνώμονες Antonello Cirnelli και Franca Fagioli, στην έκθεσή τους που υπέβαλαν τον Σεπτέμβριο, αφού εξέτασαν τα ιατρικά αρχεία του αγοριού, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Francesco θα μπορούσε να είχε σωθεί ακολουθώντας τα πρωτόκολλα χημειοθεραπείας και χειρουργικής επέμβασης που ορίζει η ιατρική επιστήμη. Επιπλέον, οι εμπειρογνώμονες ισχυρίστηκαν ότι οι οπαδοί της μεθόδου Hamer χρησιμοποιούσαν επίσης νευροτοξικά φάρμακα.