Σε προηγούμενα άρθρα αναλύσαμε τις επιχειρησιακές δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα της γαλλικής πρότασης υποβρυχίων Barracuda και της γερμανικής Type 212-CD, ωστόσο σήμερα θα μιλήσουμε για μια εναλλακτική επιλογή από την άλλη άκρη του κόσμου: το εντυπωσιακό επιθετικό υποβρύχιο KSS-III που ναυπηγεί η Νότια Κορέα. Πόσο ισχυρά είναι αυτά τα σκάφη και πώς θα ωφελούσε την χώρα μας η πιθανή απόκτησή τους;
Κρήτη: Ψαράδες εντόπισαν ουκρανική ναυτική νάρκη σε βράχια στην Ελούντα
Η αλήθεια είναι πως η Νότια Κορέα έχει καταφέρει κάτι εντυπωσιακό τα τελευταία χρόνια. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα εξελίχθηκε από απλός αγοραστής ξένων οπλικών συστημάτων σε έναν από τους κορυφαίους εξαγωγείς αμυντικού εξοπλισμού στον κόσμο. Τα άρματα K2, τα αυτοκινούμενα πυροβόλα K9, τα μαχητικά KF-21 και φυσικά τα υποβρύχια KSS-III έχουν ήδη τραβήξει το ενδιαφέρον πολλών χωρών.
Και εδώ ακριβώς μπαίνει και η Ελλάδα. Το Πολεμικό Ναυτικό αναζητά τα επόμενα χρόνια νέα υποβρύχια που θα μπορέσουν να κυριαρχήσουν στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο για δεκαετίες. Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό: μήπως τελικά η καλύτερη επιλογή δεν βρίσκεται ούτε στη Γερμανία ούτε στη Γαλλία, αλλά στη Σεούλ;
Πόσο Ισχυρά Είναι
Το KSS-III είναι ένα από τα μεγαλύτερα συμβατικά υποβρύχια στον κόσμο. Μιλάμε για ένα σκάφος μήκους περίπου 83 μέτρων και εκτοπίσματος που ξεπερνά τους 3.500 τόνους σε κατάδυση. Για να καταλάβετε το μέγεθος, είναι σχεδόν διπλάσιο από τα ελληνικά Type 214.
Αυτό το μεγάλο μέγεθος όμως δεν υπάρχει τυχαία. Δίνει στο υποβρύχιο τεράστια αυτονομία, περισσότερα όπλα, περισσότερα καύσιμα, καλύτερες συνθήκες για το πλήρωμα και φυσικά δυνατότητα μεταφοράς προηγμένων συστημάτων.
Το KSS-III χρησιμοποιεί σύστημα αναερόβιας πρόωσης AIP, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να παραμένει κάτω από την επιφάνεια για πολλές ημέρες χωρίς να χρειάζεται να αναδυθεί. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό σε περιοχές όπως το Αιγαίο όπου η επιβίωση ενός υποβρυχίου εξαρτάται από την αφάνεια.
ΗΠΑ - Ιράν: Αεροπορικοί βομβαρδισμοί και πυρηνικό τελεσίγραφο Τραμπ
Παράλληλα διαθέτει εξαιρετικά προηγμένα συστήματα σόναρ και ηλεκτρονικού πολέμου, ενώ η σχεδίασή του δίνει μεγάλη έμφαση στο stealth. Οι Κορεάτες έχουν επενδύσει τρομερά στη μείωση του ακουστικού ίχνους του υποβρυχίου, κάτι που το καθιστά πολύ δύσκολο στον εντοπισμό.
Όμως εκεί που πραγματικά αλλάζουν τα δεδομένα είναι ο οπλισμός.
Τα περισσότερα συμβατικά υποβρύχια επικεντρώνονται κυρίως σε τορπίλες και ανθυποβρυχιακό πόλεμο. Το KSS-III όμως διαθέτει και κάθετους εκτοξευτές πυραύλων, κάτι εξαιρετικά σπάνιο για μη πυρηνικό υποβρύχιο.
Οι πρώτες εκδόσεις διαθέτουν έξι κάθετους εκτοξευτές, ενώ οι επόμενες θα διαθέτουν ακόμη περισσότερους. Αυτό σημαίνει ότι το υποβρύχιο μπορεί να εκτοξεύει βαλλιστικούς ή cruise πυραύλους χωρίς να χρησιμοποιεί τους τορπιλοσωλήνες του.
Και εδώ είναι που το θέμα γίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον για την Ελλάδα.
Ο Νίκος Δένδιας έχει αναφερθεί αρκετές φορές στην ανάγκη απόκτησης στρατηγικών όπλων μεγάλου βεληνεκούς. Δηλαδή πυραύλων που θα μπορούν να πλήττουν στόχους βαθιά μέσα στην εχθρική ενδοχώρα.
Το KSS-III θεωρητικά θα μπορούσε να αποτελέσει ιδανική πλατφόρμα για τέτοιου είδους όπλα. Οι Νοτιοκορεάτες ήδη χρησιμοποιούν cruise πυραύλους Hyunmoo μεγάλου βεληνεκούς στα δικά τους υποβρύχια. Αντίστοιχα, θα μπορούσε πιθανόν να εξεταστεί και η ενσωμάτωση δυτικών πυραύλων όπως Tomahawk ή άλλων ευρωπαϊκών συστημάτων, αν φυσικά υπάρξει πολιτική και τεχνική συμφωνία.
Αυτό θα έδινε στην Ελλάδα για πρώτη φορά πραγματική δυνατότητα στρατηγικής αποτροπής από τη θάλασσα. Ένα ελληνικό υποβρύχιο θα μπορούσε θεωρητικά να παραμένει αθέατο στην Ανατολική Μεσόγειο και να αποτελεί μόνιμη απειλή για κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Και αυτό αλλάζει πλήρως τις ισορροπίες.
Η Πρόταση της Σεούλ
Αν και δεν υπάρχουν ακόμη επίσημες ανακοινώσεις για ολοκληρωμένη κορεατική πρόταση προς την Ελλάδα, είναι ξεκάθαρο πως η Σεούλ ενδιαφέρεται έντονα να επεκταθεί στην ευρωπαϊκή αγορά.
Η Νότια Κορέα έχει αποδείξει ότι προσφέρει συνήθως αρκετά ανταγωνιστικά πακέτα. Συχνά περιλαμβάνει μεταφορά τεχνογνωσίας, συμμετοχή τοπικής βιομηχανίας και ευέλικτες συμφωνίες χρηματοδότησης.
Και αυτό είναι κάτι που ενδιαφέρει πάρα πολύ την Ελλάδα.
Για δεκαετίες, η χώρα μας εξαρτιόταν σχεδόν αποκλειστικά είτε από γερμανικά είτε από γαλλικά ναυτικά συστήματα. Αυτό όμως δημιουργεί και κινδύνους. Όταν εξαρτάσαι υπερβολικά από λίγους προμηθευτές, περιορίζονται οι επιλογές σου και αυξάνεται το πολιτικό κόστος κάθε διαπραγμάτευσης.
Η συνεργασία με τη Νότια Κορέα θα μπορούσε να αλλάξει αυτή την εικόνα. Θα διεύρυνε σημαντικά το δίκτυο προμηθευτών της χώρας και θα έδινε στην Ελλάδα περισσότερη διαπραγματευτική ισχύ απέναντι σε όλους.
Επιπλέον, οι Κορεάτες έχουν αποδείξει ότι παραδίδουν σχετικά γρήγορα και χωρίς τις τεράστιες καθυστερήσεις που συχνά βλέπουμε σε ευρωπαϊκά προγράμματα.
Και υπάρχει και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό. Η κορεατική αμυντική βιομηχανία αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε φάση εκρηκτικής ανάπτυξης. Αυτό σημαίνει πως η Ελλάδα θα μπορούσε πιθανόν να εξασφαλίσει καλύτερους όρους συνεργασίας τώρα, πριν τα κορεατικά συστήματα γίνουν ακόμη ακριβότερα και περιζήτητα.
Φυσικά υπάρχουν και προκλήσεις. Η ενσωμάτωση κορεατικών συστημάτων στο ελληνικό ναυτικό οικοσύστημα δεν θα ήταν απλή υπόθεση. Θα απαιτούσε νέες γραμμές υποστήριξης, εκπαίδευση προσωπικού και πιθανώς διαφορετικές υποδομές συντήρησης.
Όμως τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα ακούγαμε κάποτε και για άλλα οπλικά συστήματα που τελικά απέδωσαν εξαιρετικά.
Κόστος και Χρονοδιάγραμμα
Το μεγάλο ερώτημα φυσικά είναι το κόστος.
Τα KSS-III δεν είναι φθηνά υποβρύχια. Αντιθέτως, θεωρούνται premium κατηγορία λόγω μεγέθους και δυνατοτήτων. Εκτιμάται ότι κάθε μονάδα μπορεί να κοστίζει πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ, ανάλογα με τον εξοπλισμό και τα όπλα που θα επιλεγούν.
Ωστόσο, σε σύγκριση με πυρηνικά υποβρύχια ή ακόμη και με κάποιες δυτικές προτάσεις, παραμένουν πιθανώς πιο οικονομικά σε σχέση με αυτά που προσφέρουν.
Το χρονοδιάγραμμα επίσης είναι κρίσιμο. Αν η Ελλάδα αποφάσιζε μέσα στα επόμενα χρόνια να προχωρήσει σε συμφωνία, οι πρώτες παραδόσεις δύσκολα θα έρχονταν πριν τις αρχές της δεκαετίας του 2030.
Παρόλα αυτά, το Πολεμικό Ναυτικό γνωρίζει ότι πρέπει να σχεδιάζει δεκαετίες μπροστά. Τα υποβρύχια δεν είναι αγορά της στιγμής. Είναι επένδυση 30 και 40 ετών.
Και εδώ το KSS-III δείχνει να έχει μεγάλο μέλλον. Οι Κορεάτες ήδη εξελίσσουν νέες εκδόσεις με ακόμη πιο προηγμένες δυνατότητες, καλύτερες μπαταρίες λιθίου και ακόμη μεγαλύτερη αυτονομία.
Πώς Θα Μας Βοηθούσαν Έναντι της Τουρκίας
Αν υπάρχει ένας τομέας όπου η Ελλάδα παραδοσιακά υπερτερεί της Τουρκίας, αυτός είναι τα υποβρύχια.
Τα ελληνικά Type 214 θεωρούνται ήδη εξαιρετικά επικίνδυνα για το τουρκικό ναυτικό. Όμως το KSS-III θα ανέβαζε την κατάσταση σε εντελώς άλλο επίπεδο.
Πρώτα από όλα, λόγω του μεγάλου του μεγέθους και της αυτονομίας του, θα μπορούσε να επιχειρεί για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα σε Ανατολική Μεσόγειο και Κύπρο χωρίς σοβαρούς περιορισμούς.
Δεύτερον, οι κάθετοι εκτοξευτές πυραύλων θα έδιναν στο ελληνικό ναυτικό δυνατότητες που η Τουρκία θα έπρεπε να λάβει εξαιρετικά σοβαρά υπόψη.
Και τρίτον, η παρουσία τέτοιων υποβρυχίων θα δημιουργούσε τεράστια αβεβαιότητα στην Άγκυρα. Η Τουρκία δεν θα γνώριζε ποτέ πού ακριβώς βρίσκονται και τι ακριβώς μεταφέρουν.
Αυτό από μόνο του λειτουργεί αποτρεπτικά.
Σε έναν πιθανό μελλοντικό ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο, η δυνατότητα της Ελλάδας να διαθέτει stealth πλατφόρμες στρατηγικής κρούσης θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το σημαντικότερο στοιχείο του KSS-III. Δεν είναι απλά ένα ακόμη υποβρύχιο. Είναι ένα σύστημα που θα μπορούσε να αλλάξει συνολικά το επίπεδο ισχύος του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
