Για δεκαετίες, η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε σχεδόν βέβαιο ότι η Γη θα εξαφανιστεί όταν ο Ήλιος ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής του και μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα. Ωστόσο, μια νέα επιστημονική μελέτη έρχεται να αμφισβητήσει αυτό το σενάριο, υποστηρίζοντας ότι ο πλανήτης μας ίσως τελικά καταφέρει να επιβιώσει.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Astronomy & Astrophysics, παρουσιάζει νέα μοντέλα για την εξέλιξη του Ηλιακού Συστήματος, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο η Γη να αποφύγει την καταστροφή, καθώς η τροχιά της ενδέχεται να μετατοπιστεί πιο μακριά από τον διογκωμένο Ήλιο.

Η θεωρία που επικρατούσε μέχρι σήμερα

Η μέχρι πρότινος επικρατέστερη επιστημονική εκτίμηση ανέφερε ότι σε περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια ο Ήλιος θα εξαντλήσει το υδρογόνο που χρησιμοποιεί ως καύσιμο για την πυρηνική σύντηξη.

Τότε ο πυρήνας του θα αρχίσει να συρρικνώνεται, ενώ τα εξωτερικά του στρώματα θα διασταλούν θεαματικά, μετατρέποντάς τον σε έναν τεράστιο ερυθρό γίγαντα, με διάμετρο έως και χίλιες φορές μεγαλύτερη από τη σημερινή.

Με βάση αυτή τη θεωρία, η διόγκωση του άστρου θα ήταν αρκετή για να καταπιεί πρώτα τον Ερμή και την Αφροδίτη και στη συνέχεια τη Γη.

Η νέα έρευνα αλλάζει τα δεδομένα

Ο Ματς Έσελντερς, υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Λουβέν, μαζί με την ερευνητική του ομάδα, υποστηρίζει ότι η εξέλιξη ίσως να μην είναι τόσο προδιαγεγραμμένη.

Οι επιστήμονες εξηγούν ότι η τελική μοίρα της Γης εξαρτάται από την ισορροπία δύο αντίθετων φαινομένων.

Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι παλιρροϊκές βαρυτικές αλληλεπιδράσεις, οι οποίες τείνουν να τραβούν τον πλανήτη προς τον Ήλιο. Από την άλλη, καθώς ο Ήλιος θα χάνει σταδιακά σημαντικό μέρος της μάζας του μέσω ισχυρών ηλιακών ανέμων, η βαρυτική του έλξη θα εξασθενεί, επιτρέποντας στους πλανήτες να μετακινηθούν σε πιο απομακρυσμένες τροχιές.

Χαλκιδική: Βυθίστηκε σκάφος στον Αγ. Νικόλαο Σίβηρης - Κολυμπώντας βγήκαν στην ακτή οι πέντε επιβάτες

Σύμφωνα με τα νέα μοντέλα, αυτό το δεύτερο φαινόμενο ίσως αποδειχθεί ισχυρότερο από όσο πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.

Για να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους, οι ερευνητές συνδύασαν τα θεωρητικά μοντέλα με παρατηρήσεις του άστρου L2 Puppis, ενός γηραιού άστρου που θεωρείται ότι βρίσκεται σε εξελικτικό στάδιο αντίστοιχο με αυτό που θα ακολουθήσει ο Ήλιος στο πολύ μακρινό μέλλον.

Οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι η απώλεια μάζας ενός άστρου μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις τροχιές των πλανητών που το περιβάλλουν, αυξάνοντας τις πιθανότητες η Γη να μετακινηθεί αρκετά μακριά ώστε να αποφύγει την απορρόφησή της.

Ποιοι πλανήτες κινδυνεύουν περισσότερο

Με βάση τα νέα δεδομένα, οι ερευνητές θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι ο Ερμής και η Αφροδίτη θα καταποθούν από τον διογκωμένο Ήλιο, καθώς βρίσκονται πολύ κοντά σε αυτόν.

Αντίθετα, η Γη και ο Άρης φαίνεται πως έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν, εφόσον η σταδιακή απώλεια μάζας του Ήλιου μετακινήσει τις τροχιές τους προς τα έξω. Καθοριστικό ρόλο στη μελέτη παίζει το φαινόμενο της παλιρροϊκής απόσβεσης.

Καθώς ο Ήλιος θα διογκώνεται, η βαρυτική επίδραση της Γης δημιουργεί ένα είδος «κύματος» στην επιφάνειά του. Η διαδικασία αυτή λειτουργεί σαν μηχανισμός επιβράδυνσης της τροχιάς του πλανήτη, ωθώντας τον σταδιακά πιο κοντά στο άστρο.

Μέχρι σήμερα θεωρούνταν ότι αυτό το φαινόμενο θα οδηγούσε τελικά τη Γη μέσα στον Ήλιο.

Ωστόσο, τα νέα υπολογιστικά μοντέλα δείχνουν ότι η επίδρασή του είναι πολύ ασθενέστερη από ό,τι πίστευαν οι επιστήμονες.

Οι επιστήμονες κρατούν επιφυλάξεις

Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η τελική κατάληξη της Γης παραμένει αβέβαιη.

Μικρές αλλαγές στους υπολογισμούς σχετικά με την απώλεια μάζας του Ήλιου ή τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις είναι αρκετές ώστε να αλλάξουν εντελώς το αποτέλεσμα. Σε ορισμένες προσομοιώσεις η Γη απορροφάται από τον Ήλιο, ενώ σε άλλες απομακρύνεται αρκετά ώστε να διατηρηθεί σε ασφαλή τροχιά.

Όπως τονίζουν οι επιστήμονες, απαιτούνται περισσότερες παρατηρήσεις και νέα δεδομένα για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Ακόμη κι αν η Γη τελικά γλιτώσει από την απορρόφηση, οι ειδικοί υπενθυμίζουν ότι η ζωή όπως τη γνωρίζουμε σήμερα θα έχει πάψει να υπάρχει πολύ πριν από εκείνη τη χρονική περίοδο.

Η σταδιακή αύξηση της φωτεινότητας και της θερμοκρασίας του Ήλιου αναμένεται να καταστήσει τον πλανήτη μη κατοικήσιμο σε πολύ μικρότερες –αν και πάλι ασύλληπτες για τον άνθρωπο– χρονικές κλίμακες, πολύ πριν ο Ήλιος φτάσει στο τελικό στάδιο της εξέλιξής του.