Έντονο προβληματισμό στους κόλπους της αμερικανικής διπλωματίας είχε προκαλέσει την περασμένη άνοιξη το ενδεχόμενο μιας στοχευμένης ισραηλινής επιχείρησης εναντίον υψηλόβαθμων αξιωματούχων του Ιράν. Σύμφωνα με ρεπορτάζ των New York Times, η Ουάσιγκτον εκτιμούσε πως το Ισραήλ σχεδίαζε την εξόντωση κορυφαίων Ιρανών διαπραγματευτών, σε μια χρονική συγκυρία όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξήγαγαν κρίσιμες συζητήσεις με την Τεχεράνη.
Η στοχοποίηση της ιρανικής ηγεσίας
Όπως αποκαλύπτει η αμερικανική εφημερίδα, επικαλούμενη νυν και πρώην αξιωματούχους των ΗΠΑ, στο επίκεντρο της ισραηλινής στρατηγικής βρέθηκαν κεντρικά πρόσωπα της ιρανικής διπλωματίας. Συγκεκριμένα, οι αμερικανικές υπηρεσίες ανησυχούσαν πως το Τελ Αβίβ προετοίμαζε την εξόντωση του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, καθώς και του προέδρου της ιρανικής Βουλής και επικεφαλής διαπραγματευτή, Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ.
Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι η εξουδετέρωση ανώτατων Ιρανών αξιωματούχων αποτελούσε οργανικό μέρος του ευρύτερου στρατηγικού σχεδιασμού του Ισραήλ από την έναρξη των συγκρούσεων. Ωστόσο, η ανησυχία της αμερικανικής κυβέρνησης κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια των λεπτών διαπραγματεύσεων του περασμένου Απριλίου, οι οποίες είχαν ως πρωταρχικό στόχο την επίτευξη μιας προσωρινής ειρηνευτικής συμφωνίας και την ευρύτερη αποκλιμάκωση της έντασης.
Οι διπλωματικές κινήσεις αποτροπής
Ο κίνδυνος ενός ισραηλινού χτυπήματος αξιολογήθηκε ως εξαιρετικά κρίσιμος για τη βιωσιμότητα του διαλόγου. Η Ουάσιγκτον έκρινε πως μια ενδεχόμενη απόπειρα δολοφονίας κατά των Ιρανών διαπραγματευτών θα οδηγούσε σε άμεσο εκτροχιασμό των συνομιλιών, ακυρώνοντας κάθε προσπάθεια διπλωματικής προσέγγισης.
Υπό το πρίσμα αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να προχώρησαν σε έκτακτες προληπτικές κινήσεις. Όπως σημειώνουν οι New York Times, η αμερικανική πλευρά ζήτησε τη διαμεσολάβηση τρίτων χωρών της περιοχής, προκειμένου να προειδοποιήσουν εγκαίρως την Τεχεράνη για το ενδεχόμενο ισραηλινής στοχοποίησης των δύο κορυφαίων αξιωματούχων της, επιδιώκοντας με αυτόν τον τρόπο να διασφαλίσουν τη συνέχεια και την ομαλότητα της διαπραγματευτικής διαδικασίας.
