Η σύγκρουση δύο εντελώς διαφορετικών κόσμων μόλις έλαβε σάρκα και οστά με τον πιο ωμό, αδιάντροπο και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό τρόπο. Από τη μία πλευρά, έχουμε την Ευρώπη να ιδρώνει, να κλείνει σχολεία και να μετράει θύματα από τον καύσωνα, παραμένοντας εγκλωβισμένη στο ιδεολόγημα της απόλυτης πράσινης μετάβασης. Από την άλλη, οι Ηνωμένες Πολιτείες της εποχής Τραμπ, οι οποίες όχι απλώς γυρίζουν την πλάτη στην κλιματική κινδυνολογία, αλλά την τρολάρουν ανοιχτά και επίσημα, σε επίπεδο υπουργικού συμβουλίου.
Το μήνυμα της Ουάσιγκτον προς τις Βρυξέλλες και το Λονδίνο ήταν κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο: σταματήστε να υπερβάλλετε με τα θερμόμετρα και κοιτάξτε πώς θα ζεστάνετε τον κόσμο τον χειμώνα.
Η «αιρετική» αλήθεια του Κρις Ράιτ και τα παγωμένα νοικοκυριά
Ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας, Κρις Ράιτ, δεν μάσησε τα λόγια του μιλώντας στο συνέδριο Alliance for Responsible Citizenship (ARC). Ενώ οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί του κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τους 35 βαθμούς Κελσίου, εκείνος πέταξε στο τραπέζι τη σκληρή στατιστική που οι «πράσινοι» ιεροκήρυκες απεχθάνονται: «Το κρύο είναι μακράν μεγαλύτερος δολοφόνος από τη ζέστη».
Για να κάνει τον παραλληλισμό ακόμα πιο επώδυνο, υπενθύμισε τον ευρωπαϊκό χειμώνα του 2022. Τότε που οι κυρώσεις, ο πόλεμος και η ενεργειακή κρίση εκτόξευσαν τις τιμές του ρεύματος και του φυσικού αερίου, οδηγώντας τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά στην απόλυτη φτώχεια και σε καταστροφικές συνέπειες για τη δημόσια υγεία. Η αμερικανική οπτική είναι ωμά ρεαλιστική: η κλιματική αλλαγή είναι ένα αργό φαινόμενο που θα λυθεί με την τεχνολογία, αλλά αν κόψεις το φυσικό αέριο σήμερα, ο κόσμος θα πεθάνει αύριο.
Η ευρωπαϊκή υστερία και το πανάκριβο LNG
Στον αντίποδα, το ευρωπαϊκό κατεστημένο επιμένει να βλέπει τον καύσωνα ως την απόλυτη απόδειξη ότι πρέπει να καταστρέψουμε άμεσα τη βιομηχανική μας βάση. Ο Βρετανός υπουργός Ενέργειας, Εντ Μίλιμπαντ, δηλώνει σοκαρισμένος που το Λονδίνο έχει ζέστη τον Ιούνιο, αγνοώντας επιδεικτικά ότι η Ευρώπη αγοράζει μανιωδώς πανάκριβο αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) για να κρατήσει τα φώτα της αναμμένα.
Οι επιστήμονες της Γηραιάς Ηπείρου σπεύδουν να αντικρούσουν τον Ράιτ, τονίζοντας πως οι καύσωνες πολλαπλασιάζονται και ότι στο Νότιο Ημισφαίριο η ζέστη ήδη θερίζει. Ωστόσο, η συζήτηση χάνει το νόημά της όταν το ίδιο το σύστημα αρνείται να δώσει πρακτικές λύσεις. Η χρήση κλιματιστικού στην Ευρώπη έχει δαιμονοποιηθεί ως... περιβαλλοντικό έγκλημα και πολυτέλεια, την ώρα που στη Γαλλία άνθρωποι πνίγονται σε ποτάμια προσπαθώντας να δροσιστούν γιατί τα σπίτια τους είναι καμίνια.
Κέρδη για τις ελίτ, λογαριασμοί για τον Λαό
Το μεγάλο αστείο σε αυτή την παγκόσμια γεωπολιτική σύγκρουση είναι ότι κανείς δεν νοιάζεται πραγματικά για τον απλό πολίτη. Οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες επιβάλλουν δυσβάσταχτους πράσινους φόρους και στόχους μείωσης εκπομπών κατά 90% έως το 2040, στραγγαλίζοντας την παραγωγή και διαλύοντας τα εισοδήματα.
Από την άλλη, η κυβέρνηση Τραμπ χλευάζει την ηλιακή ενέργεια ως «χαμένη υπόθεση» και εξυμνεί τα ορυκτά καύσιμα, την ίδια ακριβώς στιγμή που κόβει επιδοτήσεις δισεκατομμυρίων από τα αμερικανικά νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος για έξοδα θέρμανσης και ψύξης.
Το αφήγημα είναι στημένο στην εντέλεια: οι Αμερικανοί πωλούν ρεαλισμό (και άφθονο αέριο), οι Ευρωπαίοι πωλούν οικολογική συνείδηση, και οι πολίτες σε ολόκληρη τη Δύση καλούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό, είτε τρέμοντας από το κρύο τον χειμώνα μπροστά σε κλειστά καλοριφέρ, είτε βράζοντας το καλοκαίρι χωρίς δικαίωμα σε ένα κλιματιστικό. Το μόνο που δεν έχει αλλάξει, είναι ότι τα κέρδη των ενεργειακών κολοσσών παραμένουν σταθερά αλώβητα από τις καιρικές συνθήκες.
