Η Ελλάδα και το Ισραήλ υπογράφουν επίσημα τη σύμβαση αεράμυνας «Αχιλλέας Ασπίδα» ύψους 3,1 δισεκατομμυρίων ευρώ (περίπου 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια) στο Τελ Αβίβ την Δευτέρα (31 Αυγούστου 2026), ενώ στην Άγκυρα έχει σημάνει συναγερμός.
Η συμφωνία αυτή στοχεύει στη δημιουργία ενός πολυεπίπεδου δικτύου προστασίας για την Ελλάδα, ενσωματώνοντας σε μεγάλο βαθμό την υποδομή αεράμυνας με την ισραηλινή τεχνολογία.
Η Άγκυρα μιλά για δήθεν "παράδοση του Αιγαίου στο Ισραήλ", κάτι που φυσικά δεν ισχύει, και αυτό την εξοργίζει ακόμα πιο πολύ αφού ξέρει ότι τα σχέδια της θα πάνε κυριολεκτικά περίπατο τα επόμενα χρόνια.
Για αυτόν τον λόγο ετοιμάζει πιθανότατα κρίση τύπου 2020 στο Αιγαίο, με διάφορες αφορμές και κινήσεις άκρως προκλητικές το επόμενο διάστημα, παίζοντας ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι με την χώρα μας.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης με το ερευνητικό σκάφος Oruc Reis, η Τουρκία επιχείρησε να αναπτύξει κρυφά υποβρύχια σε στρατηγικά σημεία του Αιγαίου. Ωστόσο, τα ελληνικά ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα (τύπου ) και τα υπερσύγχρονα ελληνικά «αόρατα» υποβρύχια κλάσης Παπανικολής (Type 214) εντόπισαν αμέσως το τουρκικό σκάφος στην περιοχή μεταξύ Καφηρέα (Εύβοια) και Άνδρου).
Τα ελληνικά μέσα εγκλώβισαν το τουρκικό υποβρύχιο με ενεργητικό σόναρ (ενεργά pings). Αυτό σημαίνει ότι εξέπεμπαν συνεχή ηχητικά σήματα που χτυπούσαν πάνω στο κύτος του. Ο εκκωφαντικός ήχος μέσα στο τουρκικό υποβρύχιο έστειλε το μήνυμα: «Σε έχουμε στο στόχαστρο, ξέρουμε ακριβώς πού είσαι».
Καθώς οι ώρες περνούσαν, οι μπαταρίες άδειαζαν, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) στον αέρα του υποβρυχίου αυξανόταν επικίνδυνα και το πλήρωμα βρισκόταν σε καθεστώς απόλυτου πανικού.
Μην έχοντας άλλη επιλογή για την επιβίωση του πληρώματος και των συστημάτων του, ο Τούρκος κυβερνήτης αναγκάστηκε τελικά να αναδυθεί, παραδεχόμενος την πλήρη τακτική του ήττα από το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.
Τον Αύγουστο του 2020, κατά τη διάρκεια ελληνοτουρκικής κρίσης, το Πολεμικό Ναυτικό εντόπισε και παρακολούθησε επιτυχώς τουλάχιστον πέντε τουρκικά υποβρύχια στο Αιγαίο. Ελληνικά ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα και μονάδες επιφανείας «ξετρύπωσαν» τα τουρκικά σκάφη (μεταξύ Σκύρου, Εύβοιας και νοτιοανατολικού Αιγαίου), αποδεικνύοντας την επιχειρησιακή υπεροχή του ΠΝ στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο.
Τι ετοιμάζει η Τουρκία στο Αιγαίο και πως θα αντιδράσει το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
Πιθανό απότοκο της κρίσης που βλέπουμε ήδη , αλλά ενός πολύχρονου σχεδιασμού της Τουρκίας, θα είναι το σενάριο μιας ναυτικής κρίσης με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, που είναι έτοιμο για όλα.
Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό διατηρεί την πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα να εντοπίζει και να «κλειδώνει» (λοκάρει) τουρκικές μονάδες επιφανείας και υποβρύχια σε οποιοδήποτε σενάριο κρίσης στο Αιγαίο.
Σε πρώτη φάση τα ελληνικά υποβρύχια Type 214, κλάση «Παπανικολής» παραμένουν ο βασικός «αθόρυβος εφιάλτης» του τουρκικού στόλου.
Χάρη στην τεχνολογία αναερόβιας πρόωσης (AIP), έχουν τη δυνατότητα να επιχειρούν πλήρως αόρατα. Μπορούν να εγκλωβίσουν εχθρικά πλοία χωρίς να εντοπιστούν από τα αντίπαλα ανθυποβρυχιακά συστήματα.
Τα συστήματα ραντάρ, οι προηγμένες φρεγάτες και η ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών εξασφαλίζουν τη συνεχή στοχοποίηση μονάδων επιφανείας σε όλο το εύρος του Αρχιπελάγους.
Η άμεση αντίδραση και η τακτική «κλειδώματος» των αντίπαλων στόχων, από τα ελληνικά υποβρύχια, αποτελούν το βασικό εργαλείο αποτροπής για τη διατήρηση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Η Ελλάδα διαθέτει 11 υποβρύχια και η Τουρκία 12.
Η αλήθεια είναι ότι το ιστορικό πλεονέκτημα της χώρα μας, που βασιζόταν στα αόρατα υποβρύχια Type 214 (κλάση Παπανικολής) με σύστημα αναερόβιας πρόωσης (AIP), σταδιακά πιέζεται.
Η Τουρκία ναυπηγεί πλέον τα δικά της υποβρύχια γερμανικής τεχνολογίας κλάσης Reis (Type 214TN), έχοντας ήδη εντάξει το πρώτο στον στόλο της. Παράλληλα, σχεδιάζει το εγχώριο πρόγραμμα MİLDEN για τη δεκαετία του 2030.
Υπάρχει κάτι που όμως δεν αλλάζει, και αυτό είναι η εμπειρία που έχουν τα ελληνικά πληρώματα εδώ και τόσα χρόνια, ειδικά στα υποβρύχια κλάσεως "Παπανικολής", την οποία οι Τούρκοι δεν έχουν και δεν πρόκειται αν ααποκτήσουν "αύριο" φυσικά, και αυτό μετράει σεμια ελληνοτουρκική κρίση.
Η χώρα μας δρομολογεί ήδη την απόκτηση 4 νέων υποβρυχίων επόμενης γενιάς με δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων κρουζ μεγάλου βεληνεκούς (στρατηγικό πλήγμα από τη θάλασσα).
Επίσης το Πολεμικό μας Ναυτικό ανατρέπει τις ισορροπίες στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο επιφανείας με την ένταξη των υπερσύγχρονων γαλλικών φρεγατών FDI (κλάση Κίμων), οι οποίες διαθέτουν το κορυφαίο σόναρ Captas-4, και με την αγορά των δύο Ιταλικών Φρεγατών η οποία υπογράφτηκε πρόσφατα.
Επιπλέον, το Πολεμικό Ναυτικό μας, έχει παραλάβει τα νέα ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα MH-60R Romeo, τα οποία θεωρούνται οι κορυφαίοι «κυνηγοί» υποβρυχίων παγκοσμίως.
Σε πραγματικές συνθήκες έντασης (όπως κατά την κρίση του Oruc Reis το 2020), το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό απέδειξε ότι μπορεί να «ξετρυπώσει» και να παρακολουθεί στενά τα τουρκικά υποβρύχια σε καίρια σημεία του Αιγαίου (π.χ. Κεντρικό Αιγαίο, Καφηρέας, Σκύρος).
Η στρατηγική εταιρική σχέση με το Παρίσι περιλαμβάνει τη μοναδική ρήτρα που δεσμεύει τις δύο χώρες για στρατιωτική συνδρομή σε περίπτωση που δεχθούν επίθεση στην επικράτειά τους, ενώ υποστηρίζεται έμπρακτα από τα εξοπλιστικά προγράμματα (Rafale, FDI).
Επίσης η Ελλάδα διατηρεί στενή στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, πραγματοποιώντας συνεχείς κοινές αεροναυτικές ασκήσεις (π.χ. «Μέδουσα») για την ασφάλεια των θαλάσσιων γραμμών επικοινωνίας.
Η Τουρκία συνεχίζει να χρησιμοποιεί συστηματικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας (π.χ. CN-235) για τη συλλογή πληροφοριών και την πραγματοποίηση παραβιάσεων στο Αιγαίο, με τις ελληνικές δυνάμεις να απαντούν άμεσα.
Πρόσφατα έγγραφα του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας επιβεβαιώνουν ότι η Άγκυρα αναλύει διαρκώς σενάρια κρίσεων και πολέμου στην περιοχή. Παράλληλα, συνεχίζει το δικό της φιλόδοξο πρόγραμμα ναυπήγησης εγχώριων υποβρυχίων (πρόγραμμα MİLDEN) για να ανατρέψει την ισορροπία δυνάμεων.
Σε κάθε περίπτωση η Τουρκία "πιέζει" με την ελληνική πλευρά με διάφορες προκλήσεις σε αέρα και σε λίγο στην θάλασσα, για να διαπιστώσει τα όρια της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, η οποία σε συνεργασία με την στρατιωτική ηγεσία ετοιμάζονται για τα χειρότερα στο Αιγαίο το επόμενο διάστημα.
