Ήταν από τους σημαντικότερους πανεπιστημιακούς της χώρας με έντονο στίγμα στον ακαδημαϊκό και πολιτικό χώρο.

Γεννημένος το 1937 στην Αθήνα, ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς προερχόταν από μια οικογένεια με βαθιές νομικές και πολιτικές ρίζες. Ήταν εγγονός του καθηγητή Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών, Κωνσταντίνου Τσουκαλά, ενώ ο πατέρας του, Άγγελος Τσουκαλάς, διακρίθηκε ως δικηγόρος και πολιτικός. Ο Άγγελος υπηρέτησε ως βουλευτής Αθηνών με το Κόμμα Φιλελευθέρων, διετέλεσε δήμαρχος Αθηναίων με τη στήριξη της ΕΔΑ και ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης κατά την περίοδο 1970-1973, εν μέσω της δικτατορίας.

Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς ολοκλήρωσε τις βασικές του σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία του Δικαίου και την Κοινωνιολογία σε διεθνή πανεπιστήμια, όπως της Χαϊδελβέργης, του Μονάχου, του Παρισιού και του Γέιλ. Το 1974 αναγορεύτηκε διδάκτορας Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.

Στην αρχή της επαγγελματικής του πορείας, εργάστηκε ως δικηγόρος στην Αθήνα από το 1961 έως το 1968. Παράλληλα, δραστηριοποιήθηκε ως ερευνητής στο Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών Αθηνών και στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS), συμβάλλοντας σημαντικά στην προώθηση της κοινωνιολογικής έρευνας στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία υπήρξε λαμπρή:

1968–1985: Τακτικός καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού

1985 και εξής: Τακτικός καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

1981–1989: Επιστημονικός διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ).

1993–1996: Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΚΚΕ.Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Κοινωνιολόγων, μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας, καθώς και επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της Ελλάδας, της Γαλλίας, των ΗΠΑ και του Μεξικού.Παράλληλα, ανέλαβε καίριες θεσμικές και πολιτιστικές ευθύνες. Ηγήθηκε της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη Κορυφής του ΟΗΕ για την Κοινωνική Ανάπτυξη (1994-1996), ενώ υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού, πρόεδρος του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), μέλος της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας και μέλος του ερευνητικού συμβουλίου του Ολυμπιακού Μουσείου της Λωζάνης. Από το 2000 έως το 2014 υπηρέτησε ως τακτικό μέλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής.Το 2025 τιμήθηκε με την εκλογή του ως τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη στην ελληνική κοινωνιολογία, την ακαδημαϊκή έρευνα και τον δημόσιο βίο της χώρας.