Η βρετανική κυβέρνηση κλυδωνίζεται συθέμελα μετά την ηχηρή παραίτηση του Μόργκαν ΜακΣουίνι, του ισχυρότερου ανθρώπου πίσω από τον Πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ. Ο ΜακΣουίνι, ο οποίος θεωρούνταν ο «αρχιτέκτονας» της νίκης των Εργατικών, αναγκάστηκε να αποχωρήσει αναλαμβάνοντας την πλήρη ευθύνη για την καταστροφική εισήγηση διορισμού του Πίτερ Μάντελσον ως πρεσβευτή στην Ουάσινγκτον, παρά τις σκοτεινές διασυνδέσεις του τελευταίου με τον διαβόητο Τζέφρι Έπσταϊν.
Η «προδοσία» και τα Emails της ντροπής
Η κρίση πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις όταν αποκαλύφθηκε η μυστική αλληλογραφία του Μάντελσον με τον Έπσταϊν. Ο πρώην Πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν δεν μάσησε τα λόγια του, κάνοντας λόγο για «προδοσία των εθνικών αξιών», ενώ οι αποκαλύψεις δείχνουν ότι ο Μάντελσον λειτουργούσε ως πληροφοριοδότης του Έπσταϊν ακόμα και για ευαίσθητα κυβερνητικά ζητήματα. Ο Στάρμερ, στριμωγμένος στη γωνία, υποσχέθηκε να δώσει στη δημοσιότητα τα επίμαχα μηνύματα, αλλά η «εξέγερση» των δικών του βουλευτών τον ανάγκασε να δεχτεί ανεξάρτητο έλεγχο, καθώς πολλοί φοβούνται ότι η ρετσινιά της «συγκάλυψης» θα διαλύσει το κόμμα.
Αγρότες και έμποροι σε απόγνωση! Η 1η Μαρτίου φέρνει το τέλος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης
«Χρειαζόμαστε ένα κεφάλι»: Η πτώση του ΜακΣουίνι
Το κλίμα μέσα στους Εργατικούς ήταν πολεμικό τις τελευταίες ώρες. Βουλευτές, μιλώντας ανώνυμα στο POLITICO, ζητούσαν επιτακτικά «το κεφάλι κάποιου στο πιάτο» για να εκτονωθεί η οργή της κοινής γνώμης. Ο ΜακΣουίνι έγινε ο «αποδιοπομπαίος τράγος», αν και πολλοί θεωρούν ότι ο ίδιος ο Στάρμερ είναι πλέον ένας «κουτσός ηγέτης» (lame duck). Η κριτική είναι αμείλικτη: ο Πρωθυπουργός κατηγορείται για επικίνδυνη ολιγωρία και «τυφλή» εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που εξέθεσαν τη χώρα σε έναν από τους μεγαλύτερους παγκόσμιους εγκληματίες.
Το πολιτικό μέλλον στον «αέρα»
Με τον ΜακΣουίνι εκτός κάδρου, ο Στάρμερ χάνει το δεξί του χέρι σε μια στιγμή που η δημοτικότητά του καταρρέει. Η αντιπολίτευση ήδη ζητά την παραίτησή του, υποστηρίζοντας ότι αν ο σύμβουλος έφυγε για μια «λάθος εισήγηση», ο ηγέτης που την αποδέχτηκε οφείλει να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Η «ψυχούλα» μου, «μουσουδάκι Πόσο ακόμα μπορεί να αντέξει μια κυβέρνηση που ξεκίνησε με υποσχέσεις για «κάθαρση» και κατέληξε να πνίγεται στα απόνερα του Έπσταϊν;
