Η πρώτη ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ για την Κατάσταση του Έθνους κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ διάρκειας, φτάνοντας τη 1 ώρα και 47 λεπτά. Η εμφάνισή του στο Καπιτώλιο πραγματοποιήθηκε σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία, λίγο αφότου το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τους παγκόσμιους δασμούς του, την ώρα που εξετάζει νέα στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν και ενώ προσπαθεί να ανακτήσει την πολιτική του δυναμική ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του 2026.
Το αμερικανικό δίκτυο Σι Εν Εν ανέλυσε την ομιλία, αναδεικνύοντας τα 8 βασικότερα συμπεράσματα που σημάδεψαν τη μαραθώνια βραδιά.
Σκληρή Κόντρα για Μετανάστευση και Δασμούς
Επιχειρώντας να αντιστρέψει το κλίμα, ο Αμερικανός πρόεδρος έπαιξε το δυνατό του χαρτί: τη μετανάστευση. Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στις «μητέρες αγγέλων», γυναίκες των οποίων τα παιδιά έπεσαν θύματα παράνομων μεταναστών, και κατηγόρησε ευθέως τους Δημοκρατικούς ότι αν τους δινόταν η ευκαιρία, θα άνοιγαν ξανά τα σύνορα. Σε μια κίνηση θεατρικής αντιπαράθεσης, κάλεσε τους παριστάμενους να σηκωθούν όρθιοι εάν συμφωνούν ότι πρώτο καθήκον της κυβέρνησης είναι η προστασία των Αμερικανών πολιτών και όχι των παράνομων αλλοδαπών. Οι Ρεπουμπλικανοί τον αποθέωσαν όρθιοι, ενώ οι Δημοκρατικοί παρέμειναν καθιστοί, με τον πρόεδρο να τους επιπλήττει φωνάζοντας πως πρέπει να ντρέπονται.
Στο μέτωπο της οικονομίας, ο Τραμπ έριξε μια τεράστια πολιτική «βόμβα» για τους δασμούς. Υποστήριξε πως δεν χρειάζεται κοινοβουλευτική έγκριση για την επιβολή τους και προέβλεψε με σιγουριά πως τα χρήματα που θα πληρώνουν οι ξένες χώρες μέσω δασμών θα αντικαταστήσουν σε μεγάλο βαθμό το σύγχρονο σύστημα φόρου εισοδήματος των πολιτών.
Αποβολές Βουλευτών και Οργή Δημοκρατικών
Το κλίμα στο Καπιτώλιο ηλεκτρίστηκε γρήγορα. Παρά τις οδηγίες της ηγεσίας του κόμματός τους, βουλευτές των Δημοκρατικών, όπως η Ρασίντα Τλαΐμπ και η Ίλχαν Όμαρ, ξέσπασαν φωνάζοντας κατά του προέδρου. Νωρίτερα, στην αρχή κιόλας της ομιλίας, ο βουλευτής Αλ Γκριν αποβλήθηκε από την αίθουσα (όπως ακριβώς και την προηγούμενη χρονιά), καθώς σήκωσε πινακίδα που έγραφε «Οι μαύροι δεν είναι πίθηκοι», αντιδρώντας σε ένα ρατσιστικό βίντεο κατά των Ομπάμα που είχε κοινοποιήσει παλαιότερα ο Τραμπ. Επιπλέον, αρκετοί βουλευτές αποχώρησαν επιδεικτικά στα μέσα της ομιλίας.
Το Τελεσίγραφο στο Ιράν και το Θέατρο
Οκτώ μήνες μετά τα πρώτα πλήγματα στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, ο πρόεδρος επιχείρησε να διαμορφώσει μια σαφή επιχειρηματολογία υπέρ ενδεχόμενων νέων στρατιωτικών χτυπημάτων. Υπενθύμισε ότι το καθεστώς της Τεχεράνης ευθύνεται για τον θάνατο και τον ακρωτηριασμό χιλιάδων Αμερικανών, ενώ ξεκαθάρισε με τη μορφή τελεσίγραφου: «Δεν θα επιτρέψω ποτέ στον νούμερο ένα χορηγό της τρομοκρατίας στον κόσμο να αποκτήσει πυρηνικό όπλο».
Η βραδιά ωστόσο δεν στερούνταν «αμερικανικού σόου». Ο πρόεδρος προχώρησε σε τιμητικές βραβεύσεις, απονέμοντας το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας στον τερματοφύλακα της χρυσής ολυμπιακής ομάδας χόκεϊ, Κόνορ Χέλεμπαϊκ. Επίσης, απένειμε το Μετάλλιο Τιμής στον 100χρονο βετεράνο του Πολέμου της Κορέας, Ρόις Γουίλιαμς, και στον αξιωματικό Έρικ Σλόβερ για τον ρόλο του στη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, οργανώνοντας μάλιστα και μια συγκινητική επανένωση για τον πρώην πολιτικό κρατούμενο της Βενεζουέλας, Ενρίκε Μάρκες.
Μπαράζ Ανακριβειών και Ηχηρές Παραλείψεις
Η ανάλυση του αμερικανικού δικτύου εντόπισε σημαντικές ανακρίβειες στους ισχυρισμούς του προέδρου. Για παράδειγμα, ο Τραμπ υποστήριξε ότι παρέλαβε τον πληθωρισμό σε επίπεδα ρεκόρ, ενώ στην πραγματικότητα τον Ιανουάριο του 2025 βρισκόταν μόλις στο 3%. Αντίστοιχα, οι ισχυρισμοί του για εντελώς ανοιχτά σύνορα και για τις τιμές της βενζίνης δεν επιβεβαιώνονται από τα επίσημα στοιχεία.
Παράλληλα, αίσθηση προκάλεσαν όσα επέλεξε να αποσιωπήσει. Απέφυγε κάθε αναφορά στα απόρρητα αρχεία του Τζέφρι Επστάιν (παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες περί διαφάνειας), δεν μίλησε καθόλου για την πολύμηνη αναστολή λειτουργίας του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, ενώ αφιέρωσε ελάχιστο χρόνο στην κρίση του κόστους ζωής που μαστίζει την αμερικανική κοινωνία. Τέλος, αναφερόμενος στις επερχόμενες εκλογές, πέταξε τη δυσοίωνη φράση για τους Δημοκρατικούς πως «έχουν κλέψει και θέλουν να κλέψουν», τροφοδοτώντας ξανά τα σενάρια περί εκλογικής νοθείας.
