Φτωχότερος είναι από σήμερα ο παγκόσμιος κινηματογράφος και ο μαγικός κόσμος των κινουμένων σχεδίων, καθώς έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του σπουδαίου σκηνοθέτη και σεναριογράφου, Ρότζερ Άλερς. Ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με την «Αναγέννηση της Disney» και χάρισε σε εκατομμύρια παιδιά και όχι μόνο, μερικές από τις πιο συγκινητικές στιγμές στη μεγάλη οθόνη, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που θα συνεχίσει να συντροφεύει τις επόμενες γενιές.

Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για το παραδοσιακό animation, καθώς ο Άλερς υπήρξε ένας από τους τελευταίους μεγάλους «παραμυθάδες» που πίστεψαν στη δύναμη του χειροποίητου σχεδίου και της συναισθηματικής αφήγησης.

Ο αρχιτέκτονας του «Βασιλιά των Λιονταριών»

Το όνομα του Ρότζερ Άλερς θα μνημονεύεται για πάντα δίπλα στον τίτλο της ταινίας - φαινόμενο, «Ο Βασιλιάς των Λιονταριών» (The Lion King). Το 1994, μαζί με τον Ρομπ Μίνκοφ, ανέλαβε το τιμόνι μιας παραγωγής που αρχικά η Disney θεωρούσε «δευτερεύουσα», ρίχνοντας το βάρος της στην «Ποκαχόντας». Ωστόσο, το όραμα του Άλερς και η επιμονή του στην ουσία της ιστορίας, μια σαιξπηρική διασκευή του Άμλετ στη σαβάνα, μετέτρεψαν την ταινία σε έναν παγκόσμιο θρίαμβο. Υπό την καθοδήγησή του, η ιστορία του μικρού Σίμπα, η τραγική απώλεια του Μουφάσα και το ταξίδι προς την ενηλικίωση, συγκλόνισαν το κοινό, μετατρέποντας την ταινία στην πιο επιτυχημένη εισπρακτικά ταινία κινουμένων σχεδίων παραδοσιακής τεχνικής όλων των εποχών.

Ο ίδιος δεν περιορίστηκε μόνο στη σκηνοθεσία. Η συμβολή του στη διαμόρφωση της αφήγησης ήταν καθοριστική. Ήταν εκείνος που επέμεινε στη συναισθηματική βαρύτητα των σκηνών, ισορροπώντας μοναδικά το δράμα με το χιούμορ των Τιμόν και Πούμπα. Η ταινία κέρδισε δύο βραβεία Όσκαρ (Καλύτερης Μουσικής και Καλύτερου Τραγουδιού), ενώ η σκηνοθετική ματιά του Άλερς δημιούργησε εικόνες που έχουν χαραχτεί στο συλλογικό ασυνείδητο, όπως η εναρκτήρια σεκάνς με τον «Κύκλο της Ζωής».

Μια ζωή αφιερωμένη στο όνειρο

Πριν φτάσει στην κορυφή με τα λιοντάρια της Αφρικής, ο Ρότζερ Άλερς είχε ήδη βάλει το λιθαράκι του σε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του στούντιο. Εργάστηκε ως επικεφαλής του τμήματος σεναρίου, στην ταινία «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», η οποία ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που προτάθηκε ποτέ για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Επίσης, είχε σημαντική συμβολή στον «Αλαντίν», στη «Μικρή Γοργόνα» και στον «Όλιβερ και την Παρέα του». Η ικανότητά του να δομεί ιστορίες και να δημιουργεί ολοκληρωμένους χαρακτήρες τον κατέστησε απαραίτητο γρανάζι στη μηχανή της Disney κατά τη χρυσή δεκαετία του '90.

Το ταλέντο του, όμως, δεν περιορίστηκε στη μεγάλη οθόνη. Ο Άλερς ήταν ο άνθρωπος που έγραψε το σενάριο (libretto) για τη θεατρική μεταφορά του «Βασιλιά των Λιονταριών» στο Broadway. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία της Τζούλι Τέιμορ, έγραψε ιστορία, καθώς συνεχίζει να παίζεται μέχρι και σήμερα, έχοντας σπάσει κάθε ρεκόρ εισιτηρίων και αποσπώντας δεκάδες βραβεία Tony. Η μεταφορά αυτή απέδειξε ότι το υλικό που δημιούργησε ο Άλερς είχε διαχρονική αξία και μπορούσε να λειτουργήσει εξίσου δυναμικά και στο θεατρικό σανίδι.

Το τελευταίο «αντίο»

Στα μεταγενέστερα χρόνια, ο Ρότζερ Άλερς συνέχισε να δημιουργεί, σκηνοθετώντας την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων της Sony Pictures Animation, «Οι Ήρωες του Δάσους» (Open Season), και συμμετέχοντας σε ανεξάρτητες παραγωγές όπως το «Ο Προφήτης» του Χαλίλ Γκιμπράν. Ωστόσο, η καρδιά του παρέμενε πάντα δοσμένη στην κλασική αφήγηση που μιλάει κατευθείαν στην ψυχή του θεατή.

Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη στους συναδέλφους του, στους σχεδιαστές, στους ηθοποιούς που δάνεισαν τις φωνές τους στους ήρωές του, αλλά κυρίως στα εκατομμύρια των θεατών που μεγάλωσαν με τις ταινίες του. Ο Ρότζερ Άλερς δεν ήταν απλώς ένας σκηνοθέτης αλλά ένας αρχιτέκτονας ονείρων.