Αλλαγή στρατηγικής ως προς τον Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται ότι επιδιώκει το ακροδεξιό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD), σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico, σύμφωνα με το Politico
Το AfD επεδίωξε επί μακρόν στενές σχέσεις με την αμερικανική διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ, αναζητώντας ισχυρούς διεθνείς συμμάχους και διέξοδο από την πολιτική απομόνωση στο εσωτερικό της χώρας.
Ωστόσο, το κλίμα στη Γερμανία στρέφεται όλο και περισσότερο εναντίον του Τραμπ, λόγω του παρεμβατικού χαρακτήρα της εξωτερικής πολιτικής του, ιδιαίτερα μετά τις απειλές του για την κατάληψη της Γροιλανδίας και τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο.Η αλλαγή ωθεί την ηγεσία του AfD να αναπροσαρμόσει τη στάση της, κρατώντας αποστάσεις από έναν πρόεδρο, με τον οποίο μέχρι πρότινος είχε στενό εναγκαλισμό.
«Έχει παραβιάσει μια θεμελιώδη προεκλογική του υπόσχεση»
«Έχει παραβιάσει μια θεμελιώδη προεκλογική του υπόσχεση, δηλαδή να μην παρεμβαίνει σε άλλες χώρες. Οφείλει να το εξηγήσει αυτό στους ίδιους τους ψηφοφόρους του, δήλωσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα η Άλις Βάιντελ, μία εκ των επικεφαλής του κόμματος.
Στο πλευρό της Βάιντελ, ο έτερος συμπρόεδρος της AfD, Τίνο Χρουπάλα, υπερασπίστηκε εν μέρει τον Τραμπ, επειδή θέλει να εξυπηρετήσει τα αμερικανικά συμφέροντα εντός της «σφαίρας επιρροής» των ΗΠΑ, όμως καταδίκασε τις μεθόδους του. «Μέθοδοι Άγριας Δύσης είναι εδώ απορριπτέες και ο σκοπός δεν αγιάζει πάντα τα μέσα», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Επιλέγοντας την αποστασιοποίηση, η ηγεσία του AfD ακολουθεί τα βήματα της γαλλικής ακροδεξιάς. Η αντιδημοφιλία του Ντόναλντ Τραμπ έχει ωθήσει τον Εθνικό Συναγερμό σε πιο επικριτική στάση απέναντί του, καθώς οι προσεγγίσεις της αμερικανικής διακυβέρνησης προς τους Ευρωπαίους εθνικιστές συνιστά πολιτικό βαρίδι. Πρόσφατα, ο Ζορντάν Μπαρντελά κατηγόρησε τον Τραμπ για «ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες».
Πιο ήπια η κριτική του AfD
Η κριτική του AfD ήταν μεν πιο ήπια, ωστόσο ακόμη κι η περιορισμένη αποδοκιμασία συνιστά σπάνιο φαινόμενο για την ηγεσία. Ήδη, από την έναρξη της δεύτερης θητείας, η γερμανική ακροδεξιά απολάμβανε τη στήριξη του Ντόναλντ Τραμπ και ιδεολογικών κύκλων του, συμπεριλαμβανομένου του Έλον Μασκ και του Τζέι Ντι Βανς. Μάλιστα, η στήριξη ήταν κρίσιμη για την ενίσχυση της εσωτερικής νομιμοποίησης του κόμματος και το «σπάσιμο» του πολιτικού αποκλεισμού που τα παραδοσιακά κόμματα έχουν επιβάλει επί χρόνια στο AfD.
Όμως, η στρατηγική συμμαχία συνεπάγεται πλέον εμφανείς πολιτικούς κινδύνους. Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των Γερμανών αντιτίθεται έντονα στις δηλώσεις του Τραμπ για τη Γροιλανδία και στις ενέργειές του στη Βενεζουέλα. Μόλις το 12% των Γερμανών αξιολογεί θετικά την απόδοσή του, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση ARD-DeutschlandTrend που δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα, ενώ μόνο το 15% θεωρεί πλέον τις Ηνωμένες Πολιτείες αξιόπιστο εταίρο, με το ποσοστό να έχει υποσχωρήσει σε ιστορικό χαμηλό.
Οι ακροβασίες της γερμανικής ακροδεξιάς
Η αντιδημοφιλία του Τραμπ αναγκάζει την ηγεσία του AfD σε μια δύσκολη πολιτική ακροβασία: να τον επικρίνει, χωρίς να υπονομεύσει τις σημαντικές προσπάθειες που έχει καταβάλει για τη δημιουργία δεσμών με τον ίδιο και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Άλλωστε, η ηγεσία του κόμματος στηρίχθηκε στον Τραμπ για να άρει τον πολιτικό της αποκλεισμό στο εσωτερικό της Γερμανίας, με τη στρατηγική να αποδίδει. Όταν η γερμανική υπηρεσία εσωτερικών πληροφοριών χαρακτήρισε πέρυσι το AfD ως εξτρεμιστική οργάνωση, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο χαρακτήρισε την απόφαση «μεταμφιεσμένη τυραννία». Στο περσινό Συνέδριο Ασφαλείας του Μονάχου, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς κάλεσε τα ευρωπαϊκά κόμματα να καταργήσουν τα «τείχη προστασίας» που επί δεκαετίες κρατούν την ακροδεξιά εκτός εξουσίας.
Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν ενθουσιασμό στους κόλπους της AfD, γεγονός που εξηγεί γιατί η πρόσφατη κριτική προς τον Τραμπ συνοδεύτηκε από επαίνους. Η Βάιντελ και ο Χρουπάλα παρουσίασαν την προώθηση του αμερικανικού εθνικού συμφέροντος από τον Τραμπ ως ένα είδος προτύπου. Σύμφωνα με την Βάιντελ, η γερμανική κυβέρνηση θα μπορούσε να αντλήσει διδάγματα για το πώς να θέτει το εθνικό συμφέρον πάνω από άλλες παραμέτρους. Οι πρόσφατες ενέργειες του Τραμπ, δήλωσε, βασίστηκαν σε «γεωστρατηγικούς λόγους». «Θα ήθελα να δω τη γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση να χαράσσει επιτέλους πολιτικές για τον γερμανικό λαό, προς το συμφέρον της Γερμανίας».
