Αντιμέτωπο με την πρώτη σοβαρή εσωκομματική δοκιμασία βρίσκεται το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς μέσα σε ένα 24ωρο καταγράφηκε καταγράφηκε κύμα αποχωρήσεων στελεχών που συμμετείχαν ενεργά στη δημιουργία και την οργανωτική του συγκρότηση.
Συνολικά πέντε στελέχη επέλεξαν να αποχωρήσουν, εκφράζοντας έντονες διαφωνίες για τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις στο κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Στις δημόσιες τοποθετήσεις τους κάνουν λόγο για έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών, περιορισμένη συμμετοχή των μελών και απουσία ουσιαστικού διαλόγου.
Την αρχή έκανε ο πραγματογνώμονας οικογενειών των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών, Βασίλης Κοκοτσάκης, ενώ ακολούθησε ο πτέραρχος ε.α. Αθανάσιος Παπανικολάου.
Στη συνέχεια, αποχώρησε το μέλος του Κεντρικού Οργανωτικού Κώστας Βαμβακάς, ενώ σύμφωνα με το Cretalive.gr, τις παραιτήσεις τους υπέβαλαν και δύο στελέχη της Περιφερειακής Οργάνωσης Κρήτης, ο Αχιλλέας Ρομπογιαννάκης από τις Μοίρες και η Αγγελική Λενακάκη από το Τυμπάκι.
«Γνωστοποιούμε την απόφασή μας να αποχωρήσουμε από την Περιφερειακή Οργάνωση Πολιτών Κρήτης για το Κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Η συμμετοχή μας στην προσπάθεια αυτή ξεκίνησε με μοναδικό κίνητρο την προσφορά στην κοινωνία και την πίστη σε κοινές αρχές. Ωστόσο, η εξέλιξη των πραγμάτων και ο τρόπος λειτουργίας του κινήματος σε κεντρικό επίπεδο, δεν συνάδουν πλέον με τις προσωπικές μας αξίες και το ήθος με το οποίο αντιλαμβανόμαστε τη συλλογική δράση. Για εμάς, η ενασχόληση με τα κοινά προϋποθέτει πάντα ειλικρίνεια, διαφάνεια και σεβασμό. Ταυτιζόμαστε με την απόφαση του κ. Κοκοτσάκη και τον ευχαριστούμε θερμά για την εμπιστοσύνη και την άψογη συνεργασία που είχαμε όλο αυτό το διάστημα», αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους.
Οι κραδασμοί αυτοί στο εσωτερικό του κόμματος φέρνουν στην επιφάνεια τις συνήθεις «παιδικές ασθένειες» των νέων πολιτικών σχηματισμών, όπου η μετάβαση από τον αρχικό ενθουσιασμό στην οργανωτική δομή αποδεικνύεται συχνά περίπλοκη.
Για ένα κίνημα που γεννήθηκε με σημαία τη δικαιοσύνη και τη διαφάνεια, η διαχείριση αυτής της πρώτης εσωτερικής κρίσης αποτελεί ένα κρίσιμο στοίχημα αξιοπιστίας απέναντι στους πολίτες που προσέβλεψαν σε αυτό.
