Η μείωση του τερατώδους κρατικού χρέους των ΗΠΑ κατά 40 τρισεκατομμύρια δολάρια θα μπορούσε να βοηθηθεί από την εμπειρία της αρχαίας Σουμερίας, ανέφερε ειδικός συστήνοντας την λύση για τον πλανήτη ολόκληρο.

Το μέγεθος του κρατικού χρέους των ΗΠΑ, που έχει ξεπεράσει τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια, αρχίζει να προκαλεί σοβαρή ανησυχία στους Αμερικανούς αναλυτές.

Όπως αναφέρει ο, αυτό δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Εάν προσθέσουμε στο κρατικό χρέος τα χρέη των πολιτειών, των εταιρειών και των νοικοκυριών, το συνολικό ποσό φτάνει τα 77 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το ΑΕΠ των ΗΠΑ είναι περίπου 32 τρισεκατομμύρια δολάρια.

 Στην ερώτηση "Τι πρέπει να γίνει;" ο Βινιά προτείνει να αναζητήσουμε λύσεις στην... αρχαία Σουμερία. Εκεί εφαρμόστηκε το λεγόμενο "αμαργί", δηλαδή η περιοδική διαγραφή χρεών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Βινιά είναι ένα αρκετά γνωστό πρόσωπο, συντάκτης του American Banker και συγγραφέας ενός βιβλίου για την ιστορία του χρήματος και του χρέους.

Η ιδέα του κ. Βινιά βασίζεται στο γεγονός ότι η σύγχρονη οικονομία αντιλαμβάνεται το χρέος ως μια υποχρέωση που πρέπει να αποπληρωθεί. Ενώ, στις αρχαίες κοινωνίες, το σύστημα χρεών "επαναρυθμιζόταν" περιοδικά.

"Και γιατί, λοιπόν, να μην γίνει το ίδιο στην Αμερική, δεδομένου ότι το κρατικό χρέος είναι προϊόν ανθρώπινων σχέσεων και όχι νόμου της φύσης;

Με λίγα λόγια, "Όσοι μου χρωστούν, τους συγχωρώ όλους".

 Στην πραγματικότητα, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Στη Σουμερία, πράγματι, υπήρχαν περιπτώσεις διαγραφής χρεών.

Ωστόσο, διαγράφονταν τα χρέη των κατοίκων προς το κράτος και τους τοκογλύφους, ώστε οι αγρότες να μην έχαναν τις γαίες τους και να μην μετατρέπονταν μαζικά σε ανθρώπους εξαρτημένους από τους πιστωτές, διαφορετικά, ο βασιλιάς θα έχανε τους φορολογούμενους, τους εργάτες και τους στρατιώτες.

Αντίθετα, τα εμπορικά χρέη δεν διαγράφονταν, και ο βασιλιάς της Σουμερίας δεν κήρυττε αφεία για κανένα είδος κρατικού ομολόγου.

Όσον αφορά τις ΗΠΑ, πράγματι δεν μπορούν να διαθέσουν αμέσως 40 τρισεκατομμύρια δολάρια από τον προϋπολογισμό για να αποπληρώσουν. Αλλά κανείς δεν το ζητάει. Τα κρατικά ομόλογα αποπληρώνονται συνεχώς και ταυτόχρονα αντικαθίστανται από νέα.

Το πραγματικό πρόβλημα προκύπτει όχι όταν το κράτος δεν μπορεί να αποπληρώσει ολόκληρο το ονομαστικό χρέος, αλλά όταν το κόστος διατήρησής του αρχίζει να υπερβαίνει άλλα έξοδα. Και αυτό το πρόβλημα στις ΗΠΑ είναι πραγματικά πολύ σοβαρό.

Και παρόλα αυτά, γιατί να μην γίνει μια "αμαργί" σε σχέση με το κρατικό χρέος των ΗΠΑ; Πρώτα απ' όλα, μια τέτοια ενέργεια μπορεί να γίνει μόνο μία φορά. Κανείς δεν θα επενδύσει ξανά σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα.

Οι κύριοι χαμένοι δεν θα είναι η Κίνα, ούτε καν η Ιαπωνία. Τα κρατικά ομόλογα βρίσκονται στα βιβλία των αμερικανικών τραπεζών, των επενδυτικών κεφαλαίων, των ασφαλιστικών εταιρειών, των συνταξιοδοτικών ταμείων και της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ.

Η μηδενισμός του χρέους θα σήμαινε την σχεδόν ταυτόχρονη καταστροφή ενός σημαντικού μέρους των περιουσιακών στοιχείων του ίδιου του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ. Για αυτό ακριβώς προειδοποιούσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Φυσικά, οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να εξαπατήσουν όλο τον κόσμο και να μην πληρώσουν τίποτα. Αλλά αυτό είναι απίθανο να εκφραστεί ως μια απλή άρνηση των υποχρεώσεων.

Μπορούν να βρεθούν πολλές άλλες λύσεις, όπου, επιστρέφοντας τυπικά 100 δολάρια, ο πιστωτής θα λάβει αγοραστική δύναμη 10 δολαρίων.

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι στις ΗΠΑ υπάρχει μια τάση για την πραγματική αποδοχή του γεγονότος ότι δεν μπορούν να τακτοποιήσουν ειλικρινά τα χρέη τους. Και πρέπει να επιλεγεί ποιος θα υποστεί τις συνέπειες", τονίζει ο ίδιος.

Μόνο στην Ελλάδα βρήκαν όλοι αυτοί να εξαντλήσουν όλη την αυστηρότητα τους, το μίσος τους και πολά άλλα και να την φορτώσουν με μνημόνια για 100 χρόνια υποθηκεύοντας ολόκληρη την δημόσια περιουσία.