Η Μαρία Καρυστιανού βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο κύμα εσωκομματικής αμφισβήτησης, καθώς οι αποχωρήσεις από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» όχι μόνο συνεχίζονται, αλλά αποκτούν πλέον χαρακτηριστικά διαδοχικού πολιτικού ξηλώματος. Λίγα μόλις 24ωρα μετά το μπαράζ παραιτήσεων, ακόμη τρία στελέχη μιλούν για την αποχώρησή τους, κάνοντας αιχμηρές αναφορές για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος και αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς ότι το αρχικό πολιτικό εγχείρημα έχει απομακρυνθεί από τις ιδρυτικές του διακηρύξεις.
Οι νέες αποχωρήσεις εντείνουν την πίεση προς τη Μαρία Καρυστιανού και αναζωπυρώνουν τη συζήτηση γύρω από τη φυσιογνωμία της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», σε μια περίοδο κατά την οποία η ηγεσία επιχειρεί να περιορίσει τις εσωτερικές αναταράξεις. Ωστόσο, οι δημόσιες τοποθετήσεις όσων εγκαταλείπουν το κόμμα κινούνται στην ίδια κατεύθυνση: κάνουν λόγο για έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών, περιορισμό της συλλογικής λειτουργίας και απομάκρυνση από τις αξίες που αποτέλεσαν, όπως υποστηρίζουν, τη βάση της ίδρυσης του πολιτικού φορέα.
Νέα πυρά για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος Καρυστιανού
Από τους πρώτους που ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους, η ψυχοθεραπεύτρια και πρώην μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, Μαρία Ιωαννίδου. Σε εκτενή ανάρτησή της επιχείρησε να αποσυνδέσει την απόφασή της από προσωπικές επιδιώξεις, επιμένοντας ότι πρόκειται για επιλογή πολιτικής και ηθικής συνέπειας. «Δεν επιδίωξα ποτέ τη δημοσιότητα», αναφέρει, υπογραμμίζοντας ότι οι διαφωνίες της είχαν τεθεί προηγουμένως στα αρμόδια όργανα του κόμματος, ενώ αφήνει αιχμές για τη μελλοντική φυσιογνωμία της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», διερωτώμενη εάν θα διατηρήσει τον πολυσυλλεκτικό χαρακτήρα με τον οποίο ξεκίνησε.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η αποστροφή της ότι η δική της αντίληψη για την πολιτική ευθύνη «απέχει ουσιωδώς» από εκείνη που υιοθετούν ορισμένα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου, ενώ αφήνει ανοικτό το ερώτημα αν τελικά «ακατάλληλοι» ήταν όσοι αποχώρησαν ή όσοι εξακολουθούν να απολαμβάνουν την εμπιστοσύνη της ηγεσίας. Πρόκειται για μια διατύπωση που ενισχύει το κλίμα εσωτερικής σύγκρουσης, χωρίς όμως να κατονομάζει πρόσωπα.
«Οι αρχές δεν εφαρμόστηκαν ποτέ»
Την έξοδο ακολούθησε και ο σκηνοθέτης και συνδικαλιστής Αστέρης Γερογιάννης, ο οποίος συμμετείχε στον Τομέα Πολιτισμού. Στη δήλωσή του διατήρησε χαμηλότερους τόνους, ευχαριστώντας τους συνεργάτες του και επισημαίνοντας ότι αποχωρεί με σεβασμό, κρατώντας τις θετικές εμπειρίες, ενώ δηλώνει πως θα συνεχίσει να υπηρετεί τον χώρο του πολιτισμού από διαφορετικό μετερίζι.
Πιο αιχμηρή ήταν η ανακοίνωση του χημικού μηχανικού Γιάννη Χατζηστογιάννη, πρώην οργανωτικού στελέχους, ο οποίος υποστηρίζει ότι το αρχικό όραμα για έναν δημοκρατικό πολιτικό φορέα δεν επιβεβαιώθηκε στην πράξη. Όπως αναφέρει, οι αρχές της συλλογικότητας, της διαφάνειας και του δημοκρατικού διαλόγου υποχώρησαν, ενώ κάνει ειδική αναφορά στη διαγραφή του Θανάση Αυγερινού και στο κύμα αποχωρήσεων, υποστηρίζοντας ότι οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις διαφωνίες που είχε εκφράσει για τη λειτουργία του κόμματος. Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η αναφορά του σε ένα μοντέλο ηγεσίας που «δεν συνθέτει, αλλά λειτουργεί με αρχηγικά στερεότυπα, στεγανά και αποφάσεις κλειστών κέντρων».
Ελπίδα για τη Δημοκρατία: Η κρίση αποκτά… μόνιμα χαρακτηριστικά
Οι νέες αποχωρήσεις έρχονται να προστεθούν σε ένα ήδη βαρύ εσωκομματικό κλίμα. Είχαν προηγηθεί η διαγραφή του Θανάση Αυγερινού, οι αποχωρήσεις της Κατερίνας Μουτσάτσου, της Μαρίας Ιωαννίδου και του Τάκη Κοτσόργιου, αλλά και η κοινή ανακοίνωση 22 πρώην στελεχών, τα οποία απέρριψαν τους ισχυρισμούς ότι εγκατέλειψαν το κόμμα για προσωπικούς λόγους. Αντιθέτως, υποστήριξαν ότι αποχώρησαν επειδή διαπίστωσαν συγκέντρωση εξουσιών, υποκατάσταση των συλλογικών διαδικασιών και λειτουργία που απομακρύνθηκε από τις ιδρυτικές αρχές του κινήματος.
Το χρονικό της ρήξης
Η κοινή ανακοίνωση των 22 πρώην στελεχών έρχεται μετά την ανακοίνωση του Πολιτικού Συμβουλίου της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», το οποίο είχε καταγγείλει «δόλια και συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσης και υφαρπαγής της ηγεσίας», κάνοντας λόγο για απόπειρα εσωτερικής άλωσης του κόμματος. Στις καταγγελίες αυτές ο Θανάσης Αυγερινός απάντησε με σαρκαστική ανάρτηση, γράφοντας ότι «το πραγματικό σχέδιο ήταν η απαγωγή και όχι απλώς η υφαρπαγή της ηγεσίας».
Είχαν προηγηθεί οι αποχωρήσεις της Κατερίνας Μουτσάτσου, της Μαρίας Ιωαννίδου και του Τάκη Κοτσόργιου από διαφορετικούς τομείς του κινήματος. Η Κατερίνα Μουτσάτσου και η Μαρία Ιωαννίδου κινήθηκαν σε χαμηλότερους τόνους, ενώ ο Τάκης Κοτσόργιος εξαπέλυσε μετωπική επίθεση κατά της ηγεσίας, δηλώνοντας ότι δεν αποχωρεί «από το κόμμα, αλλά από μία αυταπάτη» και καταγγέλλοντας ανυπαρξία συλλογικών διαδικασιών και ένα «προσωποπαγές» μοντέλο λειτουργίας.
Ο Θανάσης Αυγερινός, μάλιστα, επανήλθε μετά την κοινή ανακοίνωση των 22 στελεχών που αποχώρησαν, εξαπολύοντας νέα επίθεση κατά της Μαρίας Καρυστιανού. Με νέα ανάρτησή του, ο διαγραφείς εκπρόσωπος Τύπου εκτιμά ότι το κόμμα «πεθαίνει» και ζητά να ανοίξει η συζήτηση για όσα, κατά την άποψή του, οδήγησαν το κόμμα στη σημερινή κρίση.
