Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτ, προειδοποίησε ότι η Ουκρανία αντιμετωπίζει τον «σκληρότερο χειμώνα» των τελευταίων δέκα και πλέον ετών, λόγω της εντεινόμενης πίεσης από τις ρωσικές επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, κυρίως στο Κίεβο και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας.
Μιλώντας στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Ρούτε υπογράμμισε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη ειρηνευτικές συνομιλίες υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, αποδίδοντας εύσημα στην αμερικανική πρωτοβουλία, ενώ έκανε αναφορά και στον ευρωπαϊκό «Συνασπισμό των Προθύμων», ο οποίος εργάζεται πάνω σε εγγυήσεις ασφάλειας.
Όπως τόνισε, στόχος θα πρέπει να είναι είτε μια ειρηνευτική συμφωνία είτε μια μακροπρόθεσμη κατάπαυση του πυρός, εκφράζοντας την ελπίδα αυτό να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατό, με τρόπο που θα διασφαλίζει ότι ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, δεν θα επιτεθεί ξανά στην Ουκρανία.
Απευθυνόμενος στους ευρωβουλευτές, ο Ρούτε τους κάλεσε να μην επιβάλουν υπερβολικούς περιορισμούς στη χρήση των περίπου 90 δισ. ευρώ ευρωπαϊκών δανείων για την ασφάλεια, προειδοποιώντας ότι τυχόν όροι τύπου «αγόρασε ευρωπαϊκά» θα μπορούσαν να περιορίσουν τη δυνατότητα της Ουκρανίας να προμηθευτεί ό,τι χρειάζεται ή να αξιοποιήσει αποτελεσματικά τα διαθέσιμα κονδύλια. Όπως είπε, «η προτεραιότητα πρέπει να παραμείνει οι ανάγκες της Ουκρανίας».
Επανέλαβε, επίσης, ότι η ασφάλεια της Ουκρανίας συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια της Ευρώπης συνολικά.
Στη συνέχεια, ο Ρούτε αναφέρθηκε στη Γροιλανδία, λέγοντας ότι είχε αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επικοινωνίες με Ευρωπαίους ηγέτες την περασμένη εβδομάδα, από τις οποίες προέκυψαν δύο βασικές κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορά την ενίσχυση των συλλογικών δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ στην Αρκτική, με στόχο την αντιμετώπιση απειλών από τη Ρωσία και την Κίνα, τόσο σε στρατιωτικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο προστασίας της οικονομίας της Γροιλανδίας. Η δεύτερη κατεύθυνση σχετίζεται με τις σχέσεις Δανίας, Γροιλανδίας και Ηνωμένων Πολιτειών, στον απόηχο πρόσφατης συνάντησης Δανών και Γροιλανδών αξιωματούχων με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο.
Ο Ρούτε διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν έχει εντολή να εμπλακεί άμεσα σε διαπραγματεύσεις εκ μέρους της Δανίας, ενώ υπερασπίστηκε τον πρόεδρο των ΗΠΑ, λέγοντας ότι έχει δίκιο να επισημαίνει τα ζητήματα ασφάλειας στην Αρκτική.
Επιστρέφοντας στο ουκρανικό ζήτημα, αναφέρθηκε στις πρόσφατες δηλώσεις του Βολοντίμιρ Ζελένσκι ότι οι αμερικανικές εγγυήσεις ασφάλειας βρίσκονται κοντά σε συμφωνία. Παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι παραμένει ανοιχτό ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα που αφορά τα εδάφη, υπογραμμίζοντας ότι μόνο η Ουκρανία μπορεί να αποφασίσει αν και τι είδους συμβιβασμό θα μπορούσε να αποδεχθεί.
Ανέφερε ακόμη ότι η Ουκρανία επιθυμεί την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, αλλά σημείωσε πως ορισμένα κράτη - μέλη εξακολουθούν να αντιτίθενται, γεγονός που καθιστά μια τέτοια εξέλιξη πολιτικά μη ρεαλιστική προς το παρόν. Παράλληλα, διέψευσε κατηγορηματικά ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχείρησαν να συνδέσουν τις εγγυήσεις ασφάλειας προς την Ουκρανία με τις συζητήσεις για τη Γροιλανδία.
Ο Ρούτε χαιρέτισε, επίσης, την κίνηση της Γαλλίας να κατασχέσει δεξαμενόπλοιο που φέρεται να ανήκει στον λεγόμενο «σκιώδη στόλο», πλήττοντας, όπως είπε, το μοντέλο χρηματοδότησης της Ρωσίας για τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Αναφερόμενος σε μια πιθανή ευρωπαϊκή εναλλακτική λύση για το ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ, προειδοποίησε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά περίπλοκο και εκτίμησε ότι θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Μόσχας.
Υπερασπίστηκε, επίσης, τη στάση του απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο, υποστηρίζοντας ότι η αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 2% του ΑΕΠ από τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ δεν θα είχε επιτευχθεί χωρίς την πίεση του Τραμπ, προσθέτοντας ότι χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία, το Βέλγιο και ο Καναδάς δεν θα είχαν προχωρήσει σε αυξήσεις χωρίς αυτήν.
Απευθυνόμενος εκ νέου στους ευρωβουλευτές, είπε επίσης ότι αν πιστεύουν ότι η ΕΕ ή η Ευρώπη ως σύνολο μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της χωρίς τις ΗΠΑ, πρέπει να «συνεχίσουν να ονειρεύονται».
Τόνισε ότι η Ευρώπη χρειάζεται τις ΗΠΑ, όπως και οι ΗΠΑ χρειάζονται το ΝΑΤΟ, διαβεβαιώνοντας ότι, παρά τις μεταβαλλόμενες προτεραιότητες της Ουάσινγκτον, θα συνεχίσει να υπάρχει ισχυρή αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη.
