Η δικαιοσύνη της Αργεντινής ανακοίνωσε χθες Παρασκευή ότι ταυτοποιήθηκαν τα λείψανα ακόμη οκτώ ανθρώπων που είχαν εξαφανιστεί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1976-1983), μετά τον εντοπισμό τους σε ομαδικό τάφο κοντά σε άλλοτε μυστικό κέντρο κράτησης και βασανιστηρίων στην επαρχία Κόρδοβα (κεντρικά). 

Η αναγνώριση, που κατορθώθηκε χάρη στις προσπάθειες της ομάδας ιατροδικαστικής ανθρωπολογίας (EAAF), πολύ γνωστής στη χώρα λόγω του έργου της όσον αφορά τους εξαφανισθέντες επί χούντας, ακολούθησε τις εκταφές από το 2025 σε χωράφι πλάι σε στρατώνα όπου λειτουργούσε κέντρο κράτησης, γνωστό με την ονομασία «Λα Πέρλα», από το όνομα αγροκτήματος της περιοχής. 

Αυξάνει σε 38 τον αριθμό των εξαφανισθέντων που ταυτοποιήθηκαν τον τελευταίο χρόνο και πλέον μετά τις εκταφές στην τοποθεσία αυτή. Κατά εκτιμήσεις, τουλάχιστον 2.200 άνθρωποι βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν εκεί επί δικτατορίας. 

Το στρατιωτικό καθεστώς άφησε πίσω κάπου 30.000 νεκρούς και αγνοούμενους, σύμφωνα με οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, απολογισμό τον οποίο αμφισβητεί τα τελευταία χρόνια ο ακραίος φιλελεύθερος πρόεδρος Χαβιέρ Μιλέι, σύμφωνα με τον οποίο είναι υπερτιμημένος ως ακόμη και κατά τρεις φορές. 

Στην τοποθεσία Λα Πέρλα, μέλη της EAAF ανέσυραν εκατοντάδες θραύσματα οστών, που ανήκουν σε ακόμη απροσδιόριστο αριθμό θυμάτων· έκτοτε, άρχισε η δουλειά της αναγνώρισης. 

Δικαστής στην Κόρδοβα, ο Ούγο Βάκα Ναρβάχα, δημοσιοποίησε τα στοιχεία των οκτώ τελευταίων ανθρώπων που αναγνωρίστηκαν --τεσσάρων ανδρών και τεσσάρων γυναικών-- κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου η οποία χαρακτηρίστηκε από έντονη συναισθηματική φόρτιση, καθώς πλάι του κάθονταν συγγενείς των θυμάτων.

«Αυτό τα άλλαξε όλα, δεν χρειάζεται πλέον να προσπαθώ να αποδείξω ότι είχε εξαφανιστεί, μίλησε το οστό της», είπε σε δημοσιογράφους η Γκρασιέλα Πεσίνα· η αδελφή της, η Σεσίλια, ψυχολόγος, είχε απαχθεί σε ηλικία 28 ετών τη 13η Αυγούστου 1976.

Η αναγνώρισή της κατέστη δυνατή χάρη σε μικρό κομμάτι οστού του χεριού «με το οποίο η Σεσίλια έγραφε διηγήματα στην εφηβεία, εργασίες όταν ήταν φοιτήτρια, έπαιζε Μότσαρτ...», είπε απευθυνόμενη σε κατάμεστη αίθουσα στην οποία ήταν τοποθετημένες φωτογραφίες των ανθρώπων που εξαφανίστηκαν.

Ο Σεμπαστιάν Σουλιέρ, που είχε απαχθεί όταν ήταν 5 μηνών, μαζί με τους γονείς του, αλλά κατόπιν δόθηκε στον παππού και στη γιαγιά του, έμαθε πως ο πατέρας του Χουάν Κάρλος είναι ανάμεσα στους οκτώ οι οποίοι ταυτοποιήθηκαν.

«Είμαι συγκλονισμένος. Πάνε πενήντα χρόνια που τον αναζητούμε. Είναι συλλογική νίκη. Στην οικογένειά μου συνεχίζουμε να μετράμε δυο αγνοούμενους, τον θείο μου, τον Λουίς, και τη μαμά μου», πρόσθεσε.

Το έργο της αναγνώρισης θα συνεχιστεί «μέχρι τέλους», διαβεβαίωσε από την πλευρά της η EAAF.